چرا دسترسی آزمایشی باید قبل از مونتاژ پروتوتایپ PCB بررسی شود؟

مقدمه

نمونه اولیه مجموعه PCB می تواند به درستی ساخته شود و هنوز تأیید آن دشوار است.

اینجاست که بسیاری از پروژه ها زمان را از دست می دهند. هیئت مدیره قدرت می گیرد. جایگذاری خوب به نظر می رسد. اتصالات لحیم کاری بازرسی بصری را انجام می دهند. سپس تیم مهندسی شروع به آزمایش می‌کند و متوجه می‌شود که سیگنال‌های کلیدی مدفون هستند، پدهای تست خیلی کوچک هستند، دسترسی به رابط برنامه‌نویسی دشوار است، یا تنها راه برای اشکال‌زدایی برد، از طریق کاوشگرهای مخاطره‌آمیز میز- سمت است.

به همین دلیل است که دسترسی آزمایشی باید قبل از مونتاژ نمونه اولیه PCB بررسی شود، نه پس از رسیدن بردها.

بررسی دسترسی آزمایشی بررسی می‌کند که آیا برد مونتاژ شده می‌تواند بازرسی، کاوش، برنامه‌ریزی، آزمایش عملکرد، اشکال‌زدایی و آماده‌سازی برای برنامه‌ریزی بعدی ICT یا FCT باشد یا خیر. این فقط یک مسئله آزمایشی نیست. بین طراحی PCB، مونتاژ نمونه اولیه و برنامه ریزی تأیید قرار می گیرد.

یک نمونه اولیه تنها در صورتی مفید است که تیم بتواند آنچه را که در هیئت مدیره اتفاق می افتد تأیید کند. دسترسی ضعیف تست، تأیید نمونه اولیه را به حدس و گمان تبدیل می کند.

منظور از دسترسی تست در مونتاژ نمونه اولیه PCB

دسترسی آزمایشی به معنای توانایی عملی برای رسیدن، کنترل و مشاهده نقاط مورد نیاز برای بازرسی، اندازه‌گیری، برنامه‌نویسی، جداسازی خطا و اعتبارسنجی عملکردی است.

در کار واقعی PCBA، دسترسی آزمایشی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• پدهای تست برای شبکه های کلید
• ریل های ولتاژ قابل دسترس و نقاط زمین
• هدرها یا پدهای برنامه نویسی
• بازنشانی، ساعت، حالت بوت{0}}و دسترسی به ارتباط
• مکان‌های دوستانه برای سیگنال‌های مهم را بررسی کنید
• فاصله کافی پروب در اطراف نقاط تست
• دسترسی برای اشکال زدایی نیمکت، کاوشگر پرواز، ICT، FCT، یا اسکن مرزی
• فضایی برای پین‌ها، کابل‌ها، گیره‌ها یا کانکتورها
• دید AOI برای اتصالات لحیم کاری و جهت گیری اجزا
• برنامه ریزی بازرسی اشعه ایکس برای اتصالات لحیم کاری BGA، QFN یا پنهان در صورت نیاز

یک طرح ممکن است در CAD کامل به نظر برسد، اما هنوز پس از مونتاژ آزمایش آن دشوار است.

این امر به‌ویژه زمانی که چیدمان فشرده باشد، صفحه دارای اجزای{0}SMT دقیق باشد، هر دو طرف پر از متراکم باشند، یا پوشش مکانیکی از قبل سفت باشد، رایج است. مدار ممکن است از نظر الکتریکی صدا داشته باشد، اما اگر تیم نتواند به طور ایمن و مکرر به سیگنال های مناسب برسد، تأیید سرعت کاهش می یابد.

برای نمونه اولیه مونتاژ PCB، دسترسی آزمایشی تنها مربوط به تولید انبوه آینده نیست. این در مورد پاسخ دادن به سوالات اولیه مهندسی بدون آسیب رساندن به برد، حدس زدن علائم یا انتظار برای اصلاح طرح بندی دیگر است.

چرا دسترسی آزمایشی باید قبل از ساخت بررسی شود؟

ساده ترین زمان برای تعمیر دسترسی آزمایشی قبل از ساخت و مونتاژ PCB است.

پس از ساخته شدن تابلوها، گزینه ها محدود می شوند. این تیم می‌تواند سیم‌های موقت را لحیم کند، ماسک لحیم کاری را بتراشد، پین‌های اجزا را بررسی کند یا راه‌حلی ایجاد کند. گاهی اوقات این برای اولین نمونه مهندسی قابل قبول است. اما اگر هر اندازه گیری مهم نیاز به راه حلی داشته باشد، نمونه اولیه بازخورد تمیزی ارائه نمی دهد.

یک قانون ساده در اینجا کمک می کند:

اگر یک سیگنال به اندازه کافی برای اشکال زدایی، برنامه ریزی، تأیید یا استفاده برای آزمایش پذیرش مهم باشد، تیم باید قبل از شروع ساخت نمونه اولیه، نحوه دسترسی به آن را بپرسد.

این بدان معنا نیست که هر شبکه به یک پد تست اختصاصی نیاز دارد. تخته های واقعی محدودیت فضا دارند. اما ریل‌های برق کلیدی، خطوط برنامه‌نویسی، اتوبوس‌های ارتباطی، خطوط تنظیم مجدد، سیگنال‌های کنترلی و نقاط اندازه‌گیری خاص محصول باید به طور عمدی بازبینی شوند.

منتظر ماندن تا تأیید نمونه اولیه برای کشف دسترسی ضعیف معمولاً سه مشکل ایجاد می کند.

اول، روند آزمایش کندتر و کمتر تکرار می شود.
دوم، جداسازی شکست‌ها سخت‌تر می‌شود.
سوم، تیم ممکن است مشکل دسترسی آزمایشی{0}}را با مشکل طراحی، مونتاژ، مؤلفه یا میان‌افزار اشتباه بگیرد.

اینجاست که ساخت نمونه اولیه زمان را از دست می دهد.

جایی که معمولاً دسترسی تست ضعیف نشان داده می شود

مشکلات دسترسی آزمایشی به ندرت خود را در بررسی Gerber اعلام می کنند. آنها معمولاً بعداً ظاهر می شوند، زمانی که اولین تخته مونتاژ شده روی نیمکت است و کسی باید به سرعت سیگنالی را پیدا کند.

اندازه گیری ریل های برق سخت است

تأیید نمونه اولیه اغلب با قدرت شروع می شود.

اگر دسترسی به ورودی اصلی، ریل‌های تنظیم‌شده، مرجع زمین، پین‌های فعال یا گره‌های حسی فعلی سخت باشد، حتی یک باز کردن اولیه-می‌تواند ناخوشایند شود. مهندس ممکن است بداند چه چیزی را بررسی کند، اما هیئت مدیره مکان امنی برای بررسی آن فراهم نمی کند.

بردی که نیاز به کاوش مکرر روی پین‌های IC کوچک در حین بالا-برداشتن دارد، تست-پسند نیست. ممکن است همچنان کار کند، اما خطر لیز خوردن، کوتاه شدن پین ها یا آسیب دیدن قطعات افزایش می یابد.

رابط های برنامه نویسی و اشکال زدایی عملی نیستند

یک نمونه اولیه ممکن است نیاز به بارگذاری سیستم عامل، دسترسی بوت لودر، کالیبراسیون یا ارتباط اشکال زدایی داشته باشد.

اگر پدهای برنامه نویسی خیلی کوچک باشند، توسط قطعات نزدیک پوشیده شده باشند، در زیر یک سپر قرار بگیرند، یا توسط یک ویژگی محفظه آینده مسدود شده باشند، ممکن است تا زمانی که برد از قبل ساخته نشده باشد، مشکل ظاهر نشود.

این یک عدم تطابق رایج بین تصمیمات چیدمان و مدیریت نمونه اولیه واقعی است. طرح بندی باعث صرفه جویی در فضا می شود، اما تیم سیستم عامل دسترسی را از دست می دهد.

سیگنال های مهم دفن شده اند

برخی از سیگنال ها تنها زمانی مهم می شوند که مشکلی پیش بیاید.

ساعت، بازنشانی، ارتباطات، حسگر، کنترل موتور، درایو LED، مدیریت باتری، فعال کردن RF، کنترل رله و سیگنال‌های مربوط به ایمنی ممکن است نیازی به اندازه‌گیری ثابت نداشته باشند. اما اگر نمونه اولیه شکست بخورد، اینها اغلب اولین مهندسان شبکه هستند که می خواهند بررسی کنند.

اگر آن سیگنال ها در دسترس نباشند، جداسازی خطا کند می شود. ممکن است تیم ساعت‌ها در مورد اینکه آیا مشکل مربوط به سیستم عامل، مونتاژ PCB، منبع یابی قطعات، لحیم کاری یا منطق طراحی است، بحث کنند.

پدهای تست وجود دارند اما قابل استفاده نیستند

پد فقط به دلیل وجود آن مفید نیست.

ممکن است خیلی نزدیک به یک جزء بلند باشد. ممکن است زیر یک کانکتور باشد. ممکن است در سمت اشتباه برای فیکسچر مورد نظر قرار گیرد. ممکن است برای کاوش قابل اعتماد بسیار کوچک باشد. ممکن است فاقد ترخیص اطراف باشد. ممکن است در جایی قرار گیرد که کاوشگر نمی تواند بدون تماس با توری دیگر فرود بیاید.

به همین دلیل است که بررسی دسترسی آزمایشی باید به شرایط تابلوی مونتاژ شده-نه فقط شماتیک نگاه کند.

دسترسی تست برای هر روش تست یکسان نیست

یکی از دلایلی که خریداران دسترسی آزمایشی را نادیده می گیرند این است که کلمه "تست" مانند یک فعالیت به نظر می رسد.

این نیست.

روش‌های تأیید مختلف به انواع مختلفی از دسترسی نیاز دارند.

دسترسی به اشکال زدایی بنچ

اشکال زدایی بنچ در نمونه های اولیه رایج است. مهندسان ممکن است از مولتی متر، اسیلوسکوپ، تحلیلگر منطقی، کاوشگر جریان یا ابزار برنامه نویسی استفاده کنند.

برای این مرحله، نقاط تست باید از اندازه گیری های ایمن و قابل تکرار پشتیبانی کنند. دسترسی خوب نیازی به کامل بودن ندارد، اما باید در صورت امکان، بررسی مخاطره آمیز روی پین های ریز-را کاهش دهد.

برای مونتاژ اولیه PCB نمونه اولیه، این اغلب فوری ترین آزمایش-نیاز دسترسی است.

دسترسی کاوشگر پرنده

آزمایش کاوشگر پرنده می‌تواند برای نمونه‌های اولیه و مونتاژ PCB با حجم کم مفید باشد، زیرا به تخت اختصاصی-از-میخ‌ها نیاز ندارد. اما همچنان به مکان‌های کاوشگر در دسترس، فاصله کافی، داده‌های CAD قابل استفاده، اطلاعات خالص خالص و اهداف آزمایشی مورد توافق نیاز دارد.

اگر طرح‌بندی گره‌های در دسترس بسیار کمی باقی بگذارد، پوشش کاوشگر پرنده ممکن است محدود شود.

دسترسی به ICT

ICT بیشتر به دسترسی آزمایشی برنامه ریزی شده بستگی دارد. یک تخت-از-میخ نیاز به نقاط تماس پروب، تراز ابزار، پشتیبانی تخته، و فاصله کافی برای تماس قابل اعتماد دارد.

اگر برد بدون دسترسی به ICT طراحی شده باشد، افزودن ICT در آینده می تواند گران یا غیرعملی باشد. این بدان معنا نیست که هر نمونه اولیه به ICT نیاز دارد. اما اگر انتظار می‌رود که محصول به ساخت‌های- با حجم بالاتر یا تولید کنترل‌شده‌تر حرکت کند، دسترسی ICT باید قبل از قفل شدن اولین طرح مورد بحث قرار گیرد.

دسترسی به FCT

FCT معمولاً رفتار سطح سیستم را بررسی می‌کند: روشن/خاموش کردن، ارتباطات، پاسخ میان‌افزار، دکمه‌ها، نمایشگرها، حسگرها، موتورها، رله‌ها، LED یا سایر عملکردهای خاص محصول.

FCT ممکن است نیازی به دسترسی به هر شبکه ای نداشته باشد، اما اغلب به نقاط اتصال پایدار، دسترسی برنامه نویسی، شبیه سازی بار، دسترسی اتصال دهنده و برنامه ریزی وسایل نیاز دارد.

نمونه اولیه ای که فقط یک مهندس طراح می تواند آن را با استفاده از ترفندهای نیمکت-آزمایش کند، برای FCT قابل تکرار آماده نیست.

AOI و X{0}}دسترسی بازرسی اشعه ایکس

AOI به دسترسی الکتریکی نیاز ندارد، اما به دید نیاز دارد.

اتصالات لحیم کاری، علائم قطبیت،-سرنخ‌های گام ظریف، و جهت گیری اجزاء باید به اندازه کافی برای بازرسی در صورت امکان قابل مشاهده باشند. اگر یک منطقه بحرانی توسط قطعات مکانیکی، اجزای بلند یا دید ضعیف پنهان شده باشد، AOI ممکن است اطمینان مورد انتظار خریدار را ایجاد نکند.

X{0}}بازرسی اشعه ایکس دوباره متفاوت است. اغلب برای اتصالات لحیم کاری مخفی BGA، QFN و سایر اتصالات پنهان استفاده می شود. طرح‌بندی یک نقطه کاوشگر برای اشعه X ارائه نمی‌کند، اما انتخاب بسته، چگالی مؤلفه، محافظ و انتظارات بازرسی می‌تواند بر میزان مفید بودن بازرسی اشعه ایکس- تأثیر بگذارد.

به همین دلیل است که دسترسی تست و بازرسی باید با هم بررسی شود، نه اینکه به عنوان موضوعات قطع شده در نظر گرفته شود.

دسترسی آزمایشی باید شامل قابلیت کنترل برد باشد

دسترسی فیزیکی تنها بخشی از داستان است.

یک برد همچنین باید در طول آزمایش قابل کنترل باشد. به زبان ساده، تیم آزمایش به راهی برای قرار دادن برد در یک وضعیت شناخته شده نیاز دارد.

این ممکن است به این معنی باشد:

تغذیه ریل های خاص با خیال راحت

کنترل مجدد

دسترسی به پین‌های{0}حالت راه‌اندازی

غیرفعال کردن یا کنترل رفتار سگ نگهبان

تایید در دسترس بودن ساعت

جداسازی بخش های مدار

قرار دادن خطوط ارتباطی در وضعیت پایدار

اجتناب از خروجی های کنترل نشده در طول تست

نقطه تست روی ریل برق کمک می کند، اما اگر برد را نتوان به روشی قابل پیش بینی تغذیه کرد یا کنترل کرد، همه چیز را حل نمی کند.

زمانی که نمونه اولیه شامل چندین حوزه قدرت، دستگاه‌های قابل برنامه‌ریزی، حسگرها، موتورها، رله‌ها، ماژول‌های بی‌سیم یا کنترل‌های مربوط به ایمنی{0}}می‌شود، اهمیت بیشتری دارد. بدون قابلیت کنترل، تیم ممکن است به سیگنال‌ها دسترسی داشته باشد، اما همچنان برای اجرای یک آزمایش پایدار تلاش می‌کند.

دسترسی آزمایشی باید بخشی از بررسی DFM و DFT باشد

بررسی DFM می‌پرسد آیا می‌توان برد را به‌طور قابل اعتماد ساخت.

DFT یا Design for Testability می پرسد که آیا می توان برد را به طور موثر آزمایش و تأیید کرد.

در کار EMS واقعی، این دو به هم متصل هستند. بردی که مونتاژ آن آسان است اما آزمایش آن دشوار است، همچنان می تواند پروژه را به تاخیر بیندازد. بردی که بازرسی AOI را پشت سر می گذارد اما نمی تواند تأیید عملکردی را پشتیبانی کند ممکن است همچنان به سؤالات مهندسی خریدار پاسخ ندهد.

برای نمونه اولیه مونتاژ PCB، دسترسی آزمایشی باید در کنار موارد زیر بررسی شود:

• فاصله اجزاء
• حفره ها و سوراخ های ابزار
• ملاحظات شابلون و خمیر لحیم کاری
• انتخاب بسته
• قرار دادن کانکتور
• طرح کلی تخته و پانل سازی
• نشانه های قطبیت
• روش برنامه نویسی
• محل نقطه تست
• روش بازرسی
• دسترسی فیکسچر یا پروب
• برچسب ها و مستندات نقطه آزمایش

اینجاست که خریداران گاهی اوقات تاخیر خودشان را ایجاد می کنند. آنها یک طرح فشرده را تأیید می کنند زیرا تمیز به نظر می رسد، اما هیچ کس بررسی نمی کند که آیا مهندس آزمایش می تواند به سیگنال های مهم برسد یا خیر.

چند پد تست که به‌خوبی قرار گرفته‌اند، می‌توانند در زمان بیشتری نسبت به یک برنامه مونتاژ سریع‌تر صرفه‌جویی کنند.

آنچه خریداران باید قبل از مونتاژ نمونه اولیه PCB بررسی کنند

قبل از انتشار فایل‌ها برای مونتاژ نمونه PCB، خریداران باید دسترسی آزمایشی را با در نظر گرفتن مهندسی و ساخت بررسی کنند.

1. سیگنال هایی را که باید اندازه گیری شوند، شناسایی کنید

هر شبکه ای به یک صفحه تست نیاز ندارد.

با سیگنال‌هایی شروع کنید که بیشترین اهمیت را در طول-ایزوله کردن خطا دارند:

• توان ورودی
• مراجع زمینی
• ریل های ولتاژ اصلی
• فعال کردن پین ها
• بازنشانی خطوط
• سیگنال های ساعت
• خطوط برنامه نویسی
• رابط های ارتباطی
• خروجی های سنسور
• سیگنال های کنترل موتور یا فن
• خطوط کنترل LED یا صفحه نمایش
• سیگنال های شارژ باتری و حفاظت
• گره های بحرانی خاص محصول-

سوال این نیست که "آیا می توان هر سیگنالی را آزمایش کرد؟"

سوال بهتر این است: "اگر این تابع کار نمی کند، آیا می توانیم به سیگنال های مورد نیاز برای درک علت دست پیدا کنیم؟"

2. دسترسی برنامه نویسی و Firmware را تأیید کنید

دسترسی به سفت‌افزار اغلب تا زمانی که اولین بردها وارد شوند، آشکار تلقی می‌شود.

قبل از مونتاژ، نحوه بارگیری و تأیید سیستم عامل را تأیید کنید. آیا برد از هدر،-پدهای پین pogo، کانکتور لبه، رابط USB، UART، SWD، JTAG یا روش دیگری استفاده خواهد کرد؟ آیا دسترسی پس از مونتاژ همچنان قابل استفاده است؟ آیا توسط اجزای بلند، سپرها، کابل ها یا ویژگی های محفظه آینده مسدود شده است؟

اگر بارگیری سیستم عامل برای هر نمونه اولیه مورد نیاز است، برنامه نویسی نباید به یک راه حل شکننده بستگی داشته باشد.

3. پاکسازی پروب در اطراف نقاط تست را مرور کنید

یک نقطه آزمایشی به فضای کافی در اطراف آن نیاز دارد.

ارتفاع اجزای نزدیک، موقعیت کانکتور، محافظ، محدودیت های مکانیکی، ماسک لحیم کاری و فاصله تا شبکه های مجاور را بررسی کنید. اگر کاوشگر فقط بتواند پد را در یک زاویه ناامن لمس کند، دسترسی ضعیف است.

این امر به ویژه برای PCBA الکترونیک مصرفی فشرده، بردهای کنترل صنعتی، و مونتاژ PCB با فناوری ترکیبی متراکم که در آن فضا محدود است، مهم است.

4. تصمیم بگیرید که نمونه اولیه از کدام روش تست پشتیبانی کند

یک نمونه اولیه همیشه به ICT نیاز ندارد.

اما تیم هنوز باید روش تأیید مورد نظر را قبل از مونتاژ تصمیم بگیرد. آیا برد با تست دستی روی میز، کاوشگر پرواز، AOI، بازرسی اشعه ایکس-، برنامه نویسی به همراه FCT، یا یک دستگاه ساده سفارشی بررسی می شود؟

پاسخ های مختلف منجر به تصمیمات طرح بندی متفاوتی می شود.

اگر خریدار انتظار ICT آینده یا FCT مبتنی بر تجهیزات{0}} را دارد، بهتر است زودتر دسترسی را رزرو کند تا اینکه بعداً دوباره طراحی شود.

5. نقشه نقطه آزمایش و اندازه گیری های مورد انتظار را مستند کنید

حتی زمانی که نقاط تست وجود دارد، تیم آزمون هنوز باید بداند که هر نقطه چه معنایی دارد.

یک بسته دسترسی آزمایشی مفید ممکن است شامل نام نقاط تست، نام شبکه، مکان‌ها، سمت برد، ولتاژ مورد انتظار یا وضعیت سیگنال، روش برنامه‌نویسی، و هرگونه یادداشتی در مورد توالی یا مدیریت باشد.

این نیازی به تبدیل شدن به یک سند سنگین برای هر نمونه اولیه ندارد. اما اگر تیم آزمایش مجبور باشد در حین بالا آوردن-نقاط آزمایشی را از طرح‌بندی معکوس کند-، زمان در حال از دست رفتن است.

6. دسترسی آزمایشی را با مرحله بعدی تراز کنید

دسترسی آزمایشی نمونه اولیه فقط نباید به اولین نمونه خدمت کند.

همچنین باید آنچه را که خریدار انتظار دارد قبل از ساخت آزمایشی یا تولید کم{0}}بیاموزد، پشتیبانی کند. اگر احتمالاً نمونه اولیه به مرحله آزمایشی منتقل می‌شود، طرح دسترسی آزمایشی باید تکرارپذیری، برنامه‌ریزی ثابت و جمع‌آوری داده‌ها را در نظر بگیرد.

یک نقطه آزمایشی که به یک مهندس کمک می کند یک نمونه اولیه را اشکال زدایی کند مفید است.

یک طرح دسترسی آزمایشی-که به شریک EMS کمک می‌کند یک فرآیند آزمایشی تکرارپذیر بسازد، بهتر است.

چک لیست بررسی دسترسی به آزمون عملی

این یک تمرین کاغذبازی نیست. این بررسی کوتاه است که از تبدیل شدن اولین جلسه اشکال زدایی به یک بازی حدس زدن جلوگیری می کند.

قبل از ارسال فایل ها برای مونتاژ نمونه PCB، خریداران می توانند این سوالات را بپرسند:

• آیا دسترسی به ریل های برق کلیدی و نقاط زمینی آسان است؟
• آیا می توان سیستم عامل را بدون لحیم کاری دستی یا کاوش خطرناک بارگذاری کرد؟
• آیا در صورت نیاز به اشکال زدایی، تنظیم مجدد، ساعت، بوت و خطوط ارتباطی قابل دسترسی است؟
• آیا نقاط آزمون به اندازه کافی بزرگ و فاصله کافی برای روش آزمایشی مورد نظر دارند؟
• آیا پدهای تست توسط قطعات بلند، کانکتورها، سپرها، هیت سینک ها یا ویژگی های مکانیکی مسدود شده اند؟
• آیا سیگنال های مهمی در سمت صحیح برد برای فیکسچر مورد نظر موجود است؟
• آیا تیم تصمیم گرفته است که آیا آزمایش دستی، کاوشگر پرنده، ICT، FCT، AOI، یا اشعه ایکس- مورد نیاز است؟
• آیا ابزارهای اعتباری و ویژگی های ابزار برای مونتاژ و نصب تست احتمالی مناسب هستند؟
• آیا دید AOI برای اتصالات لحیم کاری مهم و علائم جهت در نظر گرفته می شود؟
• آیا BGA، QFN یا سایر مفاصل پنهان برای بازرسی احتمالی اشعه ایکس- شناسایی شده اند؟
• آیا روش برنامه نویسی واضح و قابل تکرار است؟
• آیا نقشه امتیاز آزمون مستند است؟
• آیا بعد از تغییرات جزئی چیدمان یا محدودیت های محوطه، برد همچنان قابل آزمایش خواهد بود؟
• آیا الزامات تست در بسته ساخت گنجانده شده است، نه تنها از طریق ایمیل صحبت می شود؟

این چک لیست هر نمونه اولیه را به یک دستگاه آزمایش آماده تولیدی تبدیل نمی‌کند. این به سادگی از تبدیل شدن مشکلات دسترسی قابل اجتناب به تأخیر در تأیید جلوگیری می کند.

یک مورد مرزی: زمانی که امتیازات اضافی آزمون ممکن است ارزش آن را نداشته باشند

دسترسی تست اهمیت دارد، اما نباید کورکورانه اضافه شود.

برخی از بردهای بسیار کوچک، RF-حساس، سرعت-بالا-، چگالی- بالا، یا دارای محدودیت مکانیکی نمی‌توانند بسیاری از پدهای آزمایشی اضافی را بدون معاوضه- بپذیرند. پدهای اضافی ممکن است بر مسیریابی، امپدانس، نشتی، محافظ، یکپارچگی سیگنال یا اندازه محصول تأثیر بگذارد.

در این موارد، پاسخ این نیست که نقاط تست را در همه جا اجباری کنید.

روش بهتر این است که دسترسی حیاتی را اولویت بندی کنید، در صورت لزوم از برنامه نویسی یا سیستم عامل تشخیصی استفاده کنید، دسترسی مبتنی بر اتصال{0}}را در نظر بگیرید، در صورت مناسب به اسکن مرزی تکیه کنید، یا پوشش آزمایشی اشعه ایکس- و عملکردی را پیرامون محدودیت های طراحی برنامه ریزی کنید.

بررسی دسترسی آزمایشی خوب در مورد افزودن پدها در همه جا نیست. این در مورد اضافه کردن دسترسی مناسب در مکان های مناسب است.

این برای خریداران OEM به چه معناست

نادیده گرفتن دسترسی آزمایشی آسان است زیرا همیشه روی مونتاژ PCB تأثیر نمی گذارد.

اما به شدت بر اینکه آیا نمونه اولیه می تواند تأیید شود تأثیر می گذارد.

برای خریداران OEM، خطر فقط خرابی یک برد نیست. خطر بزرگتر این است که هیئت مدیره بازخورد نامشخصی بدهد. هنگامی که دسترسی آزمایشی ضعیف باشد، یک نمونه اولیه می‌تواند زمان مهندسی را بدون ارائه پاسخی واضح مصرف کند.

این موضوع در توسعه الکترونیک فعلی اهمیت دارد، جایی که بسیاری از تیم‌ها در تلاش هستند تا چرخه‌های نمونه اولیه-به-را کوتاه‌تر کنند، در حالی که همچنان با طرح‌بندی‌های متراکم، اجزای محدود و اعتبارسنجی عملکردی پیچیده‌تر سروکار دارند.

اگر مسیر تأیید مسدود شود، ساخت نمونه اولیه سریع‌تر کمک چندانی نمی‌کند.

قبل از مونتاژ نمونه اولیه PCB، خریداران باید دسترسی آزمایشی را به عنوان بخشی از آن بررسی کنندطراحی و چیدمان PCB، DFM ، DFT و برنامه ریزی تست و بازرسی. انجام زودهنگام این کار به نمونه اولیه کمک می کند تا به سوالی که برای آن ساخته شده است پاسخ دهد:

آیا طراحی کار می کند، و آیا تیم می تواند آن را با اعتماد به نفس کافی برای حرکت به جلو تأیید کند؟

نتیجه گیری

دسترسی آزمایشی باید قبل از مونتاژ نمونه اولیه PCB بررسی شود زیرا مستقیماً بر سرعت تأیید، کیفیت اشکال زدایی، آمادگی تجهیزات و توانایی خریدار برای تصمیم گیری پس از رسیدن بردها تأثیر می گذارد.

یک نمونه اولیه فقط یک تابلو نیست که باید ساخته شود. این تابلویی است که باید آزمایش، اندازه گیری، برنامه ریزی، بازرسی و یادگیری از آن انجام شود.

وقتی دسترسی آزمایشی ضعیف باشد، تأیید کندتر و کمتر قابل اعتماد می شود. هنگامی که دسترسی آزمایشی زودهنگام برنامه ریزی شود، نمونه اولیه مفیدتر می شود، شریک EMS می تواند رویکرد بازرسی و آزمایش مناسب را آماده کند، و پروژه می تواند به سمت ساخت آزمایشی با شگفتی های کمتر حرکت کند.

برای خریداران OEM که یک نمونه اولیه را آماده می کنند، STHL می تواند پروژه را از طریق طراحی و چیدمان PCB بررسی کند.مونتاژ PCB، وتست و بازرسیدیدگاه قبل از نقل قول یا برنامه ریزی تولید فایل های خود را از طریقدرخواست یک نقل قولیا با ما تماس بگیریدinfo@pcba-china.com.